ΕΠΕΙΓΟΝ

Ξέρω ότι είναι πολλοί οι άστεγοι και μακάρι να μπορούσε να γίνει κάτι για όλους,αλλά προσφατα έπεσε στο ψάξιμό μου το παρακάτω...διαβάστε το και βοηθείστε! (παραθέτω και Link https://www.facebook.com/photo.php?fbid=201255723328957&set=a.170024319785431.34763.100003335921205&type=1&theater)


"Αγαπητοι Φίλοι ,
η φωτογραφία αυτή έχει τήν ιστορία ενός απλου Ανθρώπου που χρειάζεται τήν βοήθεια μας.
Η ιστορία εξελισσεται στήν Θεσσαλονίκη καί αφορά ένα νεαρό μέ αρκετά κοινωνικά,οικονομικά,βιολογικά και ψυχολογικά προβλήματα.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ αυτός δέν έχει οικογενεια (η μητερα του βρίσκεται σε ψυχιατρική δομή) , και εργαζόταν σε μικροθελήματα ετσι ώστε να ζεί χωρίς τήν εξαθλίωση.
Εδω και δέκα ημέρες είναι πλέον καί αστεγος,αφου η εξωση ηταν η επόμενη "γροθιά"για αυτόν.

Μαζευοντας λίγες οικονομίες τίς έδωσε στήν ιδιοκτητρια με σκοπο να παραμείνει λίγο στην οικία.
Αυτή αφου έσβησε τό χρέος προχωρησε στην έξωση αφήνοντας τόν νεαρό να κοιμάτε στόν διαδρομο τής οικοδομής έξω απο την πορτα τού τέως διαμερίσματός του.
Εκεί τον συνάντησε κάποιος Ανθρωπος Ψυχής που φρόντισε για κάποια κουβέρτα (το μωσαικό το 2012 πονάει αρκετα...) και για το συσσιτιο της εκκλησιας.
Ο νεαρός που είναι ηδη με συμπτώματα ασητίας,πού έχει αναγκη ιατροφαρμακευτικης φροντιδας, που σιγουρα χρειάζεται ψυχικης (ψυχιατρικής)στηριξης, έχει συνεχώς στην αγκαλιά του ,το μοναδικο ζωντανο που δεν τον εγκατέλειψε , το σκυλάκι του και ένα παπαγαλάκι τα οποία ταιζει με οτι μπορεί !!!

Αν και ειναι δυσκολες εποχες ενημερώσαμε οσους μπορούσαμε. Δέν είμαστε σίγουροι για την βοηθεια των (τρέχουν στους πολιτικούς-ισως αυριο στις 4μμ αναφερθει το τν 100).
Ο χρόνος πιέζει για την ψυχή,το σωμα (ισως και την ζωη) του νεαρου αυτου.
Ετσι όποιος μπορεί να βοηθήσει κατα πρωτον με χώρο για στέγαση η εργασία (οτιδήποτε ειναι αυτά) και κατα δευτερο με υπηρεσιες , ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ να τό πράξει ενημερώνοντας μας με προσωπικό μηνυμα.

Θά χαρουμε να βρούμε έστω και ένα, ωστε να προλάβουμε όλα τα παραπάνω.
(τό παρών θα δημοσιευτεί και άλλες φορές , μπορείτε εαν θέλετε να το κοινοποιησετε)."
"Συνάνθρωποι και Φίλοι ,
αυτή ειναι η εικόνα που αντικρύσαμε , όταν ο Ανθρωπος τούτος βρέθηκε στην έξωση από την ίδια την ζωή...
Το επίσης καχεκτικό ζωντανό του δέν τον εγκατέλειψε , ενώ στό αγαπημενο του παπαγαλάκι έδειχνε την αγαπη που από παιδί στερήθηκε.

Οι προσπάθειες για να αποφύγει τα χειρότερα σε σωμα και ψυχή συνεχίζονται και ειμαστε πλέον σίγουροι πώς (όπως πάντα) θα γίνετε ασπίδα σέ αυτόν τόν τόσο ταλαιπωρημένο Ανθρωπο !!

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΕΡΑΦΙΜΙΔΗΣ
Εθνική Τράπεζα
216/351926-08
(Ας πάψει να κοιτα το φτερούγισμα μόνο στό κλουβι του φίλου του) "

...φωνάζει ο νους...

...Ο νους βολεύεται, έχει υπομονή, του αρέσει να παίζει...

..."Εγώ μονάχα υπάρχω!" φωνάζει ο νους.

"Μέσα στα κατώγια μου, οι πέντε μου ανυφάντρες δουλεύουν, υφαίνουν και ξυφαίνουν τον καιρό και τον τόπο, τη χαρά και τη θλίψη, την ύλη και το πνέμα.

"Όλα ρέουν τρογύρα μου σαν ποταμός, χορεύουν, στροβιλίζουνται, τα πρόσωπα κατρακυλούν σαν το νερό, το χάος μουγκρίζει.

"Μα εγώ, ο Νους, με υπομονή, με αντρεία, νηφάλιος μέσα στον ίλιγγο, ανηφορίζω. Για να μην τρεκλίσω να γκρεμιστώ, στερεώνω απάνω στον ίλιγγο σημάδια, ρίχνω γιοφύρια, ανοίγω δρόμους, οικοδομώ την άβυσσο....

"Προϋπηρεσία Απαραίτητη"

Η κρίση όχι απλά έχει μπει στα σπίτια μας για τα καλά,αλλά τα έχει γκρεμίσει και τώρα κάθεται έξω από την πόρτα όλων Κέρβερος...Και άντε,πάνε στο διάολο οι φόροι που κάθε τόσο ανεβαίνουν,πάνε στο διάολο τα χαράτσια,πάνε στο διάολο τα τέλη των αυτοκινήτων που αυξάνονται...Στο διάολο και τα εισιτήρια και οι βενζίνες που αυξάνονται..."Κάπως θα τα καταφέρουμε,κάποια στιμγή...",σκεφτόμαστε όλοι..."θα στερηθώ,αυτό και το άλλο και θα πληρώσω αυτά που "πρέπει".."για να στερηθείς όμως κάτι,πάει να πει πως κάποτε το είχες...για να βάλεις κάτι στην άκρη(έστω και 1 ευρώ τη βδομάδα),πάει να πει πως κάπως θα το βρεις...Για να το βρεις όμως,αν στο σόι σου δεν υπάρχει κάποιος πολιτικός,κάποιος εφοπλιστής,κάποιος ποδοσφαιριστής,κάποιος που να βγάζει διεθνή hitakia της r'n'b...τότε πρέπει να δουλέψεις!Αν όχι εσύ,έστω οι γονείς σου...ΠΩΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΟΤΑΝ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΕΞΗΣ:

-το 80% των αγγελιών ζητάει κοπέλες(δηλαδή οι άλλοι τι να κάνουν?αλλαγή φύλου?)

-το 90% ζητάει να είσαι μεταξύ 18-25 ετών...γιατί?γιατί σ'αυτες τις ηλικίες η μείωση είναι μεγαλύτερη!Ναι αλλά όλοι οι υπόλοιποι τι να κάνουν?Να δέσουν μια θηλιά στο λαιμό τους?Η να φύγουν άρον άρον από την Ελλάδα(που φαντάζομαι ότι όλοι λίγο πολύ αυτό είχαμε κατά νου στα "καλά" χρόνια,πόσο μάλλον τώρα)..που εν τέλει εδώ που φτάσαμε και οι άνω των 25 θα δέχονταν μείωση μεγαλύτερη από αυτήν που τους αναλογεί,για να βγάζουν έστω και 200 ευρώ το μήνα.

-το 100% ζητάει ΠΡΟΫΠΗΡΕΣΙΑ...αυτό είναι που με εξοργίζει,γιατί λες,άντε ο άλλος αν είναι άντρας έχει μια ελπίδα 20%,αν είναι άνω των 25,έχει μια ελπίδα 10%(άντε πες 15%),αλλά όταν κάποιος δεν έχει προϋπηρεσία δεν έχει καμία ελπίδα...Και που να τη βρει την προϋπηρεσία 2-3...5ετών,και μάλιστα στον κλάδο που θες "Εσύ",όταν μάλιστα ζητάς να είναι και κάτω των 25...Έστω ότι κάποιος στάθηκε τυχερός πριν τα 25 και βρήκε δουλειά...Πόσο πιθανό είναι να τον κράτησαν τόσο καιρό...

Γι αυτό λοιπόν,αναφέρομαι στα άτομα που ζητάνε προσωπικό για κάθε είδους επιχείρηση και ελπίζω να πέσει κάποια στιγμή στα χέρια τους το κείμενο!

Εσείς λοιπόν,που ζητάτε άτομα για την επιχείρησή σας...Δεν δουλεύουν μόνο οι κοπέλες,και οι άντρες μια χαρά δουλεύουν.Δεν είναι ανάγκη να προσλάβεις για σερβιτόρα η για μασατζού(ή οτιδήποτε άλλο) μόνο γυναίκα,μόνο για να έρχεται κόσμος στο μαγαζί σου να την χαμουρεύει...Την ίδια δουλειά εν τέλει μπορεί να κάνει κ ο άντρας..

Το να ζητάτε άτομα 18-25 ετών,ναι μεν σας συμφέρει,αλλά μην ρίχνετε ban στις μεγαλύτερες ηλικίες.Αφήστε ανοιχτές τις πόρτες για όλους,και που ξέρετε?Μπορεί να ρθει κάποιος 30-40-50 χρονών,που θα κάνει τη δουλειά πολύ καλύτερα και θα τα βρείτε και στο οικονομικό.

Και επίσης,το να ζητάτε προϋπηρεσία είναι επίσης ηλίθιο.Γιατί από τη μία λέτε"πω τα καημένα τα νέα τα παιδιά,δύσκολο το μέλλον τους" και από την άλλη το κάνετε ακόμη πιο δύσκολο.Μπορεί κάποιος να έχει δουλέψει σε παρόμοια επιχείρηση και να τα πήγαινε σκατά,κ όμως έχει προϋπηρεσία...τι πάει να πει αυτό?κ από την άλλη,μπορεί κάποιος να μην έχει κάνει ποτέ σε κάποιος άλλος εργοδότη αυτό που του ζητάς εσύ(μιας και κανείς δεν τον δέχεται χωρίς προϋπηρεσία) αλλά να έχει σπουδάσει αυτό που ζητάς 5 χρόνια,να έχει πτυχίο με άριστα και μεταπτυχιακό...ή μπορεί να μην έχει κρατήσει δίσκο σε καμιά καφετέρια,αλλά να το χει χόμπι από παιδί και να μπορεί να κάνει και φιγούρες...

Τα παραδείγματα στα οποία αναφέρομαι είναι τυχαία και τα αναφέρω επειδή τα έχω ακούσει...Υπάρχουν πολλά άλλα επαγγέλματα όπου κάποιος μπορεί να είναι εξίσου και ίσως και καλύτερος από κάποιον με προϋπηρεσία..Και εν τέλει το να τους παρέχετε και μια εκπαίδευση 2-3 ημερών(που θα σας βγει και τσαμπέ) δε θα κάνει κακό ούτε σ'εσάς,ούτε σ'ένα άτομο που ψάχνει δουλειά...

Αφού δε μας στηρίζει το κράτος,ας στηρίξουμε ο ένας στον άλλον.Είτε είναι άντρας είτε είναι γυναίκα,είτε είναι μεγάλος είτε μικρός,είτε έχει εμπειρία είτε όχι...Ας μην κλείνετε τις πόρτες σε άτομα που δεν το αξίζουν...Ας τους δίνετε έστω και μία ευκαιρία κ αν δεν την αξίζουν θα φανεί πολύ σύντομα...Αλλά μην καταστρέφετε το μέλλον και τις ελπίδες των άλλων,με κλειστά τα μάτια...Δώστε ευκαιρίες σε όλους ανεξαιρέτως,μην βάζετε περιορισμούς στις αγγελίες σας(η μόνη απαίτηση που επιτρέπεται είναι το πτυχίο σε συγκεκριμένες ειδικότητες,γιατί έτσι σας δίνεται κ εσάς η ευκαιρία να βρείτε το κατάλληλο άτομο,έχοντας περισσότερες επιλογές...

Είναι πάρα πολλά αυτά που θέλω να πω και υπάρχει τέτοια σύγχυση στο μυαλό μου,που δεν ξέρω πως να τα γράψω...Ελπίζω πάντως να βγαίνει το μήνυμα που θέλω να περάσω...Μπορείτε να βοηθήσετε κ εσείς στο να γίνει η ανάρτηση καλύτερη,προσθέτοντας πράγματα που ενδεχομένως να παρέλειψα...

Διαδώστε το όσο μπορείτε,γιατί αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση στο τέλος δε θα μας ξαφνιάζουν οι αυτοκτονίες,αλλά θα μας φαίνεται περίεργο όταν κάποιος προτιμάει να ζήσει...

όταν χάνεις κάτι...

Λένε...πως όταν χάνεις κάτι καταλαβαίνεις την πραγματική του αξία...παλιότερα πίστευα πως αναφέρονται απλά στο ότι δεν εκτιμάμε πράγματα και ανθρώπους όσο τα έχουμε δίπλα μας...Όμως η φράση αυτή,είναι διφορούμενη!Τελικά κατάλαβα πως αυτή η φράση δεν αναφέρεται μόνο σε πράγματα/άτομα που αξίζουν,αλλά και σ αυτά που δεν αξίζουν...

Εγώ θα μιλήσω για άτομα...Χάνοντας λοιπόν,ΚΑΠΟΙΑ άτομα (ό,τι κ αν σου ήταν αυτά: "φίλοι", γείτονες, "σύντροφοι", αφεντικά και δεν ξέρω κ εγώ τι άλλο) καταλαβαίνεις μετά από καιρό την ΜΗΔΕΝΙΚΗ αξία τους. Πιστεύω πως υπάρχουν άτομα που συμφωνούν μαζί μου...Και όταν λέω μηδενική αξία,εννοώ πως τελικά καταλαβαίνεις πως ακόμη και το σάλιο που χρησιμοποίησες για να τους πεις ένα γεια,ήταν χαμένο...Και φυσικά αν γύριζες το χρόνο πίσω θα απέφευγες αυτά τα άτομα...

Ωστόσο,αυτός ο "χαμένος" χρόνος δεν πρέπει να μας πτωεί...Γιατί αυτός ο "χαμένος χρόνος" μας κάνει να εκτιμήσουμε ακόμη περισσότερο άτομα που θα ρθουν μετά,τα οποία αναπληρώνουν κάθε τι χαμένο..Άτομα που κάθε φορά που τα βλέπεις σε κάνουν να χαμογελάς...Άτομα που δε χορταίνεις να είσαι μαζί τους!Άτομα που τα πάντα μεταξύ σας είναι αμοιβαία!Άτομα που σε σέβονται και σε αγαπούν!Άτομα που δεν αφήνουν ποτέ το χέρι σου και σε στηρίζουν...Άτομα που δε θα σου κάναν ποτέ κακό...Θα μπορούσα να γράψω πάρα πολλά καλά γι'αυτά τα άτομα,αλλά νομίζω πως και μόνο αυτά είναι αρκετά για να κατάβουμε κάποια πράγματα...Αυτά τα άτομα είναι που έχουν την πραγματική αξία και που κανείς δε θα ήθελε να τα χάσει,γιατί τότε ο χαμός τους πραγματικά θα πονούσε!

Εγώ ευτυχώς είμαι τυχερή και έχω τέτοια άτομα δίπλα μου.Άλλα τα είχα πριν γεννηθώ ακόμη και άλλα τα "απέκτησα" στην πορεία...Αυτοί στους οποίους αναφέρομαι ξέρουν ποιοι είναι,και έχει ο καθένας μια ξεχωριστή θέση... Σας ευχαριστώ όλους μαζί και ξεχωριστά,με έναν ιδιαίτερο-διαφορετικό τρόπο τον καθένα...Κ όσο περνάει από το χέρι μου,δε θα σας αφήσω ποτέ να φύγετε(εκτός κ αν το θελήσετε)...

"όταν χάνεις κάτι καταλαβαίνεις την πραγματική του αξία"... αυτές λοιπόν είναι οι δύο όψεις της φράσης...

(music:Quinn's Song: A New Man)

Στον απόηχο της απώλειας

Εδώ και μέρες,ήθελα να γράψω για το "χαμό" μετά από μία ταινία που είδα,αλλά συνέχεια το ξεχνούσα.Τώρα λοιπόν,κοιτώντας τυχαία τη σημερινή ημερομηνία σε ένα site θυμήθηκα ένα δώρο που μου χαν κάνει πέρσυ τέτοιες μέρες(σαν χθες συγκεκριμένα),το οποίο 4 μήνες μετά χάθηκε!Ήταν ο Ωρίωνας,αλλά δε θα μιλήσω γι'αυτόν συγκεκριμένα σ'αυτή την ανάρτηση.Θα μιλήσω γενικά για τον χαμό είτε υλικών είτε άυλων πραγμάτων,είτε ζωντανών είτε άψυχων.

Στην ταινία λοιπόν,ήταν ένα πιτσιρίκι που ήθελε πολύ να μάθει μια "τέχνη"(την τέχνη του κινηματογράφου)και με τη βοήθεια του μόνου φίλου που είχε(αν και είχαν πολύ μεγάλη διαφορά ηλικίας) κατάφερε να το μάθει!

Μεγαλώνοντας αγάπησε μια κοπέλα,αλλά μετά αναγκάστηκε να αφήσει "προσωρινά" και

την ενασχόλησή του με τον κινηματογράφο(που ουσιαστικά έιχε γίνει η δουλειά του)και την κοπέλα του,για να πάει στρατό,πιστεύοντας πως και τα δύο θα είναι εκεί όταν γυρίσει.

Η κοπέλα όμως,χάθηκε,οπότε όταν επέστρεψε αυτός στον τόπο του και μετά απο προτροπή του φίλου του να φύγει από αυτό το "καταραμένο" μέρος,ένιωθε πως δεν υπήρχε τίποτα να τον κρατήσει. Πίστεψε πως πρέπει να διαγράψει κάθε ανάμνηση από εκεί.

Άφησε πίσω του,οικογένεια,τα προσωπικά του αντικείμενα,τον φίλο του και εξαφανίστηκε!Έγινε πετυχημένος στη δουλειά που διάλεξε...ωστόσο δεν βρήκε ποτέ την πραγματική αγάπη,και τα μόνα άτομα που τον αγαπούσαν τα είχε βγάλει από τη ζωή του,τα είχε αφήσει πίσω του.Μέχρι που μια μέρα έμαθε ότι πέθανε ο παιδικός του φίλος.Αυτό τον έκανε να γυρίσει πίσω,αλλά όταν γύρισε τα πάντα είχαν αλλάξει και το σινεμά στο οποίο δούλευε μικρός,ετοιμαζόταν για κατεδάφιση.

Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν,αρχικά έχασε τον πατέρα του,μετά τη μόνη γυναίκα που αγάπησε,μετά έφυγε από τον τόπο του,οπότε έχασε όσα άτομα είχε,και μετά έχασε και τον μοναδικό του φίλο καθώς επίσης και πολλές αναμνήσεις με την καταστροφή του κτιρίου.

Συνειδητοποίησα,λοιπόν πόσο θλιβερό είναι να χάνει κάποιος κάτι(σε όποια μορφή κ αν είναι) το οποίο τον γεμίζει όμορφες αναμνήσεις.Και πόσο μάλλον,όταν αργεί να καταλάβει ότι αυτό δεν υπάρχει πια...

Και φυσικά πόση δύναμη χρειάζεται(ανάλογα πάντα),για να συνεχίσεις.

Γι'αυτό λοιπόν,πρέπει(όσο περνάει από το χέρι μας)να προσέχουμε ό,τι δε θέλουμε να το χάσουμε,είτε είναι κάποιο αντικείμενο,είτε κάποιος άνθρωπος,είτε κάποιες αναμνήσεις...

bw no cult?

Ναι έχω νεύρα και κάπου πρέπει να ξεσπάσω!Και ΟΧΙ δεν έχω περίοδο,πριν πέσουν ηλίθια σχόλια...Επιπλέον αυτό που θα γράψω είναι κάτι με το οποίο δε συμφωνώ γενικά και όχι μόνο τώρα που εχω νεύρα!Τι είναι αυτο?Η νοοτροπία του "βαράω ασπρόμαυρες φωτογραφίες επειδή είναι πιο cult"...Ε λοιπόν,όχι δεν είναι!Όταν πχ έχεις ένα καταπράσινο λιβάδι με έναν ουρανό την ώρα του σούρουπου κ ένα ποτάμι στη μέση,ΔΕΝ υπάρχει λόγος να γινει bw..κ αυτό το λέω εγώ που με κράζουν ότι συνεχώς είμαι μες στα μάυρα!ΑΡΑ κάποιος λόγος θα υπάρχει για να το λέω!Επίσης,όταν δεν έχουμε τι να ανεβάσουμε σε φωτογραφικά accounts δεν υπάρχει λόγος να βγάζουμε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία(όπου το ασπρόμαυρο είναι απλά μία άχρωμη φιγούρα και όχι κάτι δυνατό) μόνο και μόνο για να νομίσουμε ότι είμαστε υπάρξεις!

Τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες τις βγάζουμε μόνο όταν το σε Bw θα έδειχνε καλύτερο απο έγχρωμο(συνήθως όταν δεν έχει κάνα φοβερό χρώμα να δείξουμε,αλλά η φωτογραφία αξίζει να δειχθεί-εδώ πχ πέφτει ban σε ασπρόμαυρο http://kuollutsielu.deviantart.com/gallery/?offset=24#/d3docz3) και όχι όταν έχουμε βγάλει μια μέτρια φωτογραφία,που τίποτε άλλο δε θα τραβούσε την προσοχή,εκτός από ένα bw με αυξημένο contrast(το ίδιο ίσως να ισχύει και για τις hdr τώρα που το σκέφτομαι)...

Γι'αυτό λοιπόν,σταματήστε να βγάζετε ΥΠΕΡΠΟΛΥΧΡΩΜΑ αντικείμενα,σε ασπρόμαυρο!this is NOT CULT!

Αυτάαα...Καληνύχτα!

Σκατοσειρές

Ε λοιπόν,μετά από τόσο καιρό που προβάλλονται οι τούρκικες σκατοσειρές που έχουν κάνει κατάληψη σε όλα τα κανάλια και δε μπορούμε να δούμε τίποτα από τις παλιές ελληνικές σειρές που παλιά βάζαν σε επανάληψη,σήμερα λοιπόν,τα τελευταία 10 λεπτά έτυχε να δω τον περίφημο "Εζέλ" που τόσο καιρό νόμιζα ότι το όνομα αυτό αναφέρεται σε κάποια γυναίκα!Αυτή η σειρά λοιπόν που έχει καθηλώσει όλο το πανελλήνιο και σήμερα είναι το τελευταίο επεισόδιο όπως πληροφορήθηκα,κατάφερε μέσα σε 10λεπτά να μου χαλάσει την ψυχολογία!Γιατί λοιπόν βλέπουν αυτές τις σειρές?Και γιατί λένε ότι οι τούρκοι βγάζουν πιο "σεμνές" σειρές,χωρίς φιλιά και nude σκηνικά!Το ότι σακάτεψαν στο ξύλο τον άλλο είναι καλύτερο?Ναι έχω βαρεθεί και τις ελληνικές σειρές,που το 90% πρέπει να έχει μέσα σεξ για να το δει κάποιος,μιας και δε μπορούν να κάνουν κάτι πιο αξιόλογο,αλλά αυτό μέσα στα 10' που είδα,είχε κλάμα,απειλές με την πιστόλα στο κεφάλι,κλάμα,γιος να θέλει να σκοτώσει τον πατέρα,εγκατάλειψη του γιου από τους γόνεις,κλάμα,άπειρο ξύλο,κλάμα,την σκατομουσική από πίσω που όσο να ναι το βιολί σε ρίχνει,κλάμα,έναν θάνατο (του τυπά που πριν είχαν σακατέψει στο ξύλο),κλάμααα!Και υποτίθεται πως είναι το τελευταίο επεισόδιο...Νταξ,μου τησπάνε οι κλασσικές ταινίες που έχουν πάντα happy end,αλλά όχι κ έτσι!Εδώ παράγινε το κακό...Αναρωτιέμαι τέτοιο σενάριο έχουν όλα αυτά τα τούρκικα?Και θα συνεχιστούν για πολύ καιρό..Γιατί εγώ που δε θα λεγα ότι βλέπω και τηλεόραση,έχω βαρεθεί να βλέπω τις διαφημίσεις τους...Τι να πουν και οι άλλοι!Αυτάααα...Είπα κ εγώ τα παράπονά μου,έτσι για να μου φύγει το βάρος που μου κατσε στο λαιμό πριν κάτι λεπτά!Φιου...