Πραγματικότητα ή όνειρο

Είναι ώρες ώρες που αναρωτιέμαι αν όντως ζω...ή αν είμαι μια ύπαρξη στο όνειρό μου,ή στο όνειρο κάπου άλλου...
Είναι ώρες ώρες που σκέφτομαι πράγματα που γίναν,ή τουλάχιστον έτσι νομίζω...Αναρωτιέμαι γίναν?!Η' τα είδα σε ένα όνειρο,πολύ μεγάλο...
Είναι ώρες ώρες που αναρωτιέμαι αν όντως γνώρισα κάποια άτομα...Αν όντως μίλησα μαζί τους,αν όντως έκατσα μαζί τους, αν όντως περπάτησα μαζί τους...Ή αν τα δημιούργησα απλά με τη φαντασία μου...
Και είναι ώρες,που σκέφτομαι πως αν τώρα ζω σ'ένα όνειρο...Θέλω να ξυπνήσω και να είναι όλα όμορφα...Αλλά αν δε ζω σε όνειρο, θέλω τουλάχιστον τα όνειρά μου να είναι όμορφα...Και όταν ξυπνάω να γίνονται αληθινά...

drawing link: http://danillovesfood.deviantart.com/art/Dream-155389634

Ίσως...

Ίσως αν είχαμε επιλέξει κάποιον δρόμο διαφορετικό από αυτό που βαδίζουμε,τα πράγματα να ήταν πολύ διαφορετικά...
Χαμένος στις σκέψεις του, ένας άνδρας συναντά στη στάση του λεωφορείου μια νεαρή γυναίκα. Καθώς η φαντασία του οργιάζει αναρωτιέται πως ίσως να είναι το κορίτσι των ονείρων του… – Ένα υπέροχο φιλμ μικρού μήκους του John Grey.
Δείτε το και θα καταλάβετε...Γιατί μερικές φορές,πρέπει να σταματήσουμε να αναρωτιόμαστε "τι θα γινόταν αν" και να διεκδικήσουμε τα όνειρά μας...



Μπορείτε να το δείτε και εδώ με ελληνικούς υπότιτλους

Ευχές...μία από τις χαρές μας

Όλοι κάνουμε ευχές...άλλοι πολλές,άλλοι λίγες...Άλλοι μεγάλες και άλλοι μικρές...άλλοι εύκολα πραγματοποιήσιμες και άλλοι σχεδόν αδύνατες...Και κάνουμε εικόνες στο μυαλό μας πως θα είναι αν γίνουν αληθινές...Μπορεί κάποιος να κάνει ευχή να πάει στο φεγγάρι,ξέροντας πως δε θα πάει...Ωστόσο πλάθει μια εικόνα στο μυαλό του που τον κάνει χαρούμενο και έτσι πάει...Ένα μικρό παιδάκι, μπορεί να εύχεται να αποκτήσει το αγαπημένο του παιχνίδι...να το σκέφτεται μέχρι να γίνει και να χαίρεται...Μπορεί κάποιος να εύχεται απλά να του περάσει ο πονοκέφαλος, και μέσα στην θετική του σκέψη να προκαλεί μόνος του τη "θεραπεία" του...Μπορεί να είμαστε 5 χρονών και να μας ρωτάνε τι θέλουμε να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε...μπορεί να μη γίνουμε αυτό που θέλαμε στα 5,αλλά τότε το θέλαμε και αυτό μας έκανε χαρούμενους...Ακόμη και οι μελλοθάνατοι κάνουν ευχές, γιατί δικαιούνται κάποια χαρά μέσα στην θλίψη τους...
Μπορεί μερικές από τις ευχές μας να αλλάζουν, μπορεί μερικές να επανέρχονται, μπορεί μερικές να είναι μόνιμες, μπορεί μερικές να κρατάνε μόνο για 5'...Για όλες όμως αξίζει να ευχηθούμε...Και νομίζω πως αν κάτι το θέλουμε πραγματικά πολύ, δεν το ξεχνάμε...και η μοίρα μας το δίνει,γιατί το αξίζουμε...Ίσως και να κάνω λάθος, αλλά όπως και να χει δε χάνουμε κάτι να ευχόμαστε...είτε όταν πέφτει ένα αστέρι, είτε όταν έχει πανσέληνο, είτε όταν απλά το θελήσουμε...Γιατί οι ευχές μας είναι κάτι που βγαίνει από μέσα μας-που συνοδεύει την ψυχή μας και τα όνειρά μας, και μπορούμε να τις κάνουμε ανα πάσα στιγμή.κανείς δε μας εμποδίζει...

Ευχηθείτε κάτι όμορφο μέσα από την καρδιά σας, και που ξέρετε...ίσως κάποτε βγει αληθινό!

Αδικία...Μία έννοια που δε θα έπρεπε να υπάρχει!

Η αδικία είναι κάτι που συμβαίνει σε όλους μας πολύ συχνά. Όμως με τον καιρό την ξεπερνάμε. Τι συμβαίνει όμως όταν η αδικία έρχεται με τη μορφή θανάτου? 

Από μικρή δυσκολευόμουνα να καταλάβω γιατί κάποιοι άνθρωποι που είναι πολύ καλοί, ή τα ζωάκια που δεν βλάπτουν κανένα, πεθαίνουν. Και τώρα που μεγάλωσα η απορία μου παραμένει η ίδια.

Κατά τη γνώμη μου, απ όλα τα έμβια όντα του πλανήτη μας, το μόνο που μπορεί να κάνει κακό με αυτοσκοπό να βλάψει/πληγώσει τους άλλους, είναι ο άνθρωπος. Λαμβάνοντας ως αφορμή ένα πρόσφατο γεγονός (τον χαμό του αγαπημένου μου Πούμπα-ινδικό χοιρίδιο) ξανάρθε στο μυαλό μου έντονα η έννοια της αδικίας. Ένα βράδυ όπως πήγαινα να κοιμηθώ συνειδητοποίησα πως δεν άκουσα τους αστείους ήχους και το ποδοβολητό του Πούμπα, όπως συνέβαινε συνήθως. Τότε πήγα προς τα εκεί που ήταν το σπιτάκι του και μου ήρθαν εικόνες στο μυαλό. Εικόνες ενός πλάσματος αστείου και άκακου που μόνο χαρά και χαμόγελα μπορούσε να προκαλέσει σε κάποιον. Και αναρωτήθηκα για ακόμη μία φορά, ποιον πείραξε ένα τέτοιο πλάσμα για να αξίζει έναν πρόωρο-επίπονο θάνατο? Την απάντηση στο πρώτο σκέλος την ξέρω… Δεν πείραξε ποτέ κανέναν. Αυτό που δυσκολεύομαι να καταλάβω είναι η αδικία του θανάτου του.

Και όσο σκέφτομαι ότι άτομα (και ζώα) που μόνο καλό είχαν να προσφέρουν, έχουν φύγει από δίπλα μας… Ενώ άτομα που μόνο κακό ξέρουν να προκαλούν , ζουν ανενόχλητα με όλες τις επιθυμίες τους να εκπληρώνονται  χωρίς να αντιλαμβάνονται τι θα πει «άγχος που σου τρώει τη ζωή», εξοργίζομαι.

Και μιας και ζούμε στην Ελλάδα (δυστυχώς), για την πλειοψηφία αυτών που θα το διαβάσει, η αδικία τη δεδομένη στιγμή είναι ότι κάποια άτομα, τα οποία φυσικά δεν επιλέξαμε εμείς, μέρα με τη μέρα μας καταστρέφουν τη ζωή. Μας γκρεμίζουν τα όνειρά μας, μας διώχνουν μακριά από τις οικογένειες μας και τα πρόσωπα που αγαπάμε… Βγάζουν ανθρώπους στο δρόμο, ωθούν άλλους στην αυτοκτονία και πολλά άλλα άσχημα πράγματα… Είχαν κ αυτοί κάποτε όνειρα, αλλά κανείς δεν τους τα στέρησε με τόσο άσχημο τρόπο.

Ξέρω πως το να εύχεται κανείς το θάνατο κάποιου άλλου είναι κάτι πολύ άσχημο που πάντα μου προκαλούσε ένα σοκ. Όμως νομίζω πως ζυγίζοντάς τα, όλοι θα ευχόμασταν να ήταν ζωντανοί αυτοί που αγαπάμε, αντί για  άτομα που ρουφάνε την ψυχή του «άμαχου πληθυσμού» κάνοντας τον να υποφέρει.

wishes

θέλω να φύγω από Ελλάδα
θέλω να μπω σε μια μπάντα
θέλω να γίνω ξαφνικά φινλανδή
θέλω να μακρύνουν τα μαλλιά μου
θέλω να γίνω φυσική κοκκινομάλλα
θέλω να πάρω μηχανή
θέλω να τρώω ό,τι γλυκό θέλω χωρίς επιπτώσεις
θέλω να πηγαίνω βόλτες στη φύση
θέλω να μην έχω άγχος
θέλω να θυμάμαι μόνο τα ωραία
θέλω να κάνω κ άλλες τρύπες
θέλω να περνάω καλα
θέλω να βοηθάω τον κόσμο
θέλω να μην αγχώνομαι
θέλω να πηγαίνω σε όλα τα lives που θέλω
θέλω να ταξιδεψω
θέλω να γνωρίζω "αληθινούς" ανθρώπους
θέλω οι σχέσεις μου με τα άτομα που αγαπάω να γίνονται όλο και καλύτερες
θέλω να μη χάσω ποτέ αυτά τα άτομα
θέλω αυτά τα άτομα να είναι πάντα καλά
θέλω να μπορώ να κάνω τα δάκρυα των άλλων χαμόγελα
θέλω να χαίρομαι τη στιγμή χωρίς να φοβάμαι ότι θα ακολουθήσει κάτι κακό
θέλω να χιονίζει όλο το χρόνο
θέλω να πλένονται τα πιάτα μόνα τους
θέλω να μη χρειάζεται να πήζω στο διάβασμα
θέλω να σταματήσω να έχω προβλήματα
θέλω να καταργηθεί το facebook

οκ...μπορεί να ξέρω ότι δε θα γίνουν ποτέ όλα αυτά,αλλά εγώ τα θέλω,καθώς επίσης και άλλα πολλά